De "wijkpolitie" zoals ze nu bestaat, is een vrij recent fenomeen.
Tot ruwweg 100 jaar geleden dienden de verschillende politiediensten uitsluitend om
de openbare orde en de veiligheid van de staat te garanderen. Naast klassieke legers
werden er veschillende specifieke diensten in leven geroepen om de interne veiligheid
te verzekeren : "Les gens d' armes", (later Gendarmerie/Rijkswacht genoemd), "garde
civique" of burgerwachten (afgeschaft na de eerste wereldoorlog), "garde champètre" of
veldwachters (opgenomen in de gemeentelijke politiekorpsen, einde jaren 90 van vorige
eeuw), "garde ville", het latere stedelijke politiekorps. Uiteindelijk werden die diensten,
ten voordele van een klein (rijk) deel van de bevolking, ingezet tegen de rest van de bevolking.
Gelukkig is dit veranderd. Die verandering werd ingegeven door andere politieke structuren, een
socialer mensbeeld enz. Ere wie ere toekomt; de Britten hebben ongeveer 170 jaar geleden de toon
gezet. In Londen werd toen de "Metropolitian Police" opgericht. Hoewel de doelstellingen van dit
nieuwe korps niet veel verschilden met die van enig ander korps uit die periode (openbare orde
handhaven - de staatveiligheid verzekeren), gebruikten ze nieuwe methoden. De voornaamste
vernieuwer is Robert ("Bob") Peel. Zijn invloed was enorm. De gewone Londenaars noemen hun agenten
nog steeds welwillend "Bobby's". Diegene die aan de andere zijde van de wet staan zijn om voor de
hand liggende redenen afstandelijker en spreken nu nog over de "Peelers"...,
Peel verdeelde het toenmalige Londen in "Beats" (wijken - kwartieren) en liet z'n agenten hierin
patrouilleren. één agent werd belast met het algemeen toezicht van zo'n "Beat". Deze "Beat-officer"
is de voorloper van onze wijkagent.
Het zijn ook de Britten die het idee van de "gemeenschapsgerichte
politie" ; "police by consent", hebben uitgewerkt. Kort gezegd komt het er op neer dat U wat van uw
vrijheid afgeeft aan een politieman, die op zijn beurt wat meer bevoegdheden krijgt. Maar indien die
politieman z'n bevoegdheden gebruikt, dan hoort hij zich te rechtvaardigen tegenover de overheid.
Dankzij het ontstaan van democratische structuren is dit nu de norm.
